Bron:tijd.be

Door:Lukas Vanacker 

Acht jaar geleden kocht de Chinese importeur Xiaoning Yu de Henegouwse Brasserie d’Ecaussinnes. Ondanks de vele tegenslagen blijft ‘Monsieur Yu’ geloven in zijn ambitieuze brouwerijproject. ‘Chinezen zijn koppig. Wij geven niet op.’

Een uitgestrekte grindparking vol putten, een feestzaal, een enorme fermette, rondslingerende radiatoren en een sterke moutgeur. Brasserie d’Ecaussinnes, ten noorden van La Louvière, straalt een zekere belgitude uit. Maar de eigenaar die in zijn Ford Galaxy het terrein oprijdt, is duidelijk geen Belg. ‘Ik ben Chinees, valt dat op?’, grapt Xiaoning Yu. ‘Monsieur Yu’, zoals hij hier respectvol wordt genoemd, leerde perfect Frans tijdens zijn studies aan de universiteit van Peking. Elke zes weken reist hij naar België. Yu is niet besmet met het coronavirus, zegt hij aan een gammele tafel in de kantine. ‘Dankzij de weldaad van het bier’, lacht hij. Al drinkt de zakenman zelf nooit bier. ‘Mijn ouders hebben me twee zaken verboden: alcohol en tabak. En ik ben een gehoorzame man.’

Duvel als eerste

De Chinese ondernemer is een fijne connaisseur van de Belgische biermarkt. In de jaren 90 kwam hij in contact met NV Vandergeeten, de exportfirma van de gelijknamige Antwerpse zakenfamilie. Dat bedrijf was toen gespecialiseerd in de export van chocolade, onder meer naar China. Yu overtuigde de eigenaar om zijn gamma uit te breiden met Belgisch bier. ‘Ik ontdekte snel dat we onze winstmarges opvraten in de zomer’, zegt Yu. ‘Van maart tot september wordt in China door het warme weer geen chocolade verkocht. Bier konden we ook in de zomer verkopen.’

Duvel was het eerste Belgische merk waar Yu een contract binnenhaalde. Snel volgden De Koninck (‘Het bolleke’, zegt Yu) en andere bieren. ‘In de jaren 90 stuurden wij voor Interbrew (nu AB InBev, red.) de eerste containers met Hoegaarden naar China. Dat was heel moeilijk. Belgisch bier was toen niet bekend. De Chinezen hadden niet de gewoonte importbieren te drinken. Ze kenden alleen grote namen als Bass of San Miguel. Als we twee containers Hoegaarden per jaar verkochten, waren we zeer tevreden. Maar wij zijn koppige Chinezen. Wij laten niet los.’

Veel alcohol

Yu, die Vandergeeten overnam, zag hoe de Chinezen de Belgische bieren langzaam omarmden, zeker toen ze naar het buitenland begonnen te reizen. Intussen verscheept zijn bedrijf 600 grotendeels met Belgisch bier gevulde containers per jaar naar China, goed voor een omzet van 20 miljoen euro. Vooral Delirium Tremens, Chimay, Rochefort en Lindemans slaan erg aan. ‘Chinezen vinden die bieren niet te zwaar’, zegt hij. ‘Ze houden van drank met veel alcohol.’

In de loop der jaren rijpte bij Yu het plan om in België een brouwerij te kopen. Zo kon hij zijn eigen authentieke Belgische producten via het netwerk van zijn importfirma in China verdelen. Een medewerker van het Waalse investeringsagentschap Awex wees hem op de Brasserie d’Ecaussinnes. In 2012 nam Yu de brouwerij, inclusief groot terrein, over van de Vlaamse bierfanaat Hugues Van Poucke. Kostprijs: 3 miljoen euro. ‘Het was zeer, zeer duur’, beseft de zakenman. ‘Maar er zijn niet vaak brouwerijen te koop.’

Niet verkrijgbaar in België

Het belangrijkste biermerk dat Yu in Ecaussinnes lanceerde, draagt de naam Keizerrijk van Bree. De ‘KvB’, zoals de naam in grote letters op het etiket staat, is een witbier zoals Hoegaarden, niet toevallig de populairste biersoort in China. De bizarre naam vond de ondernemer zelf uit. ‘Ik wilde sowieso het woord keizerrijk gebruiken. Chinezen houden daarvan, want we waren vroeger zelf een keizerrijk.’ De inspiratie voor het tweede deel van de naam vond hij bij een bezoek aan een brouwerij in de Limburgse stad Bree. ‘Ik weet wel dat er nooit een keizerrijk was in Bree’, glimlacht Yu. ‘Veel Belgen kennen Bree zelfs niet. Maar op ons eerste etiket gebruikten we een afbeelding van een toren in Bree als verwijzing naar een keizerrijk.’

Hoewel Yu geen Nederlands spreekt, draagt zijn sterproduct een Nederlandstalige naam. ‘Bij Franse woorden denken Chinezen aan Frankrijk, bij Nederlands aan België. En in het Chinees zijn dat vier prachtige karakters.’ Het bier is bijna nergens in België verkrijgbaar, zelfs niet in Bree. Yu verkoopt zijn bieren grotendeels aan supermarkten en horeca in China, maar ook op websites als Alibaba. De twee cafés die Yu in Peking en Sjanghai onder de naam ‘De Refter’ uitbaat, schenken zijn Belgische bieren ook.

Yu weet als geen ander de Belgische geschiedenis in te zetten om de Chinese consument te verleiden. Onder de slogan ‘Trois bières, une révolution’ rolde hij enkele jaren geleden het gamma ‘1830’ uit. Het bier bestaat in drie smaken: het bruine bier ‘Le Roi’, de blonde tripel ‘La Loi’ en het amberbier ‘La Liberté’. Volgens de bedrijfswebsite is het merk een eerbetoon aan ‘de Waalse vrijwilligers die in 1830 naar Brussel stapten en er deelnamen aan de revolutie die België, het land van het bier, deed ontstaan’.

Moeilijke (op)start

Toch liep het pad van Monsieur Yu in zijn geliefde België niet over rozen. De zakenman kende de voorbije jaren veel pech in Ecaussinnes. De bestaande installaties van de brouwerij bleken te oud of te groot. Vorig jaar viel de bottelarijmachine in panne, waardoor een brouwerij in Rijsel het bier in flessen moest gieten. De uitbaters die Yu in de brouwerij aanstelde, bleken lui of onbetrouwbaar. Zijn vriend en mede-investeerder Michel Simon, een grote Franse autobandenreus, verliet het bedrijf. ‘Ja, ik heb veel geld verloren’, vertelt hij openhartig. ‘Ik rekende op de lokale Belgische mensen. Het is triest, maar ik ben niet boos. We zijn geen volk van klagers.’

Yu slaagt er voorlopig niet in zijn grote ambities waar te maken. Het personeel van de brouwerij zou verdubbelen tot twaalf, maar blijft op drie hangen. Elk jaar vertrekken 33 containers of 5.000 hectoliter bier naar China, amper meer dan het volume bij de overname. Op de website van de brouwerij prijkt nochtans de magische zin: ‘La production va augmenter par 10 ou par 20.’ ‘Waar het ons aan ontbreekt, is geld’, geeft Yu toe. ‘Maar grond hebben we hier genoeg’, lacht hij. Hoeveel geld stak de zakenman al in zijn brouwerij? 10 miljoen euro? ‘Dat zal er niet ver naast zijn.’

Yu is niettemin optimistisch. Dit jaar wil de brouwerij na jaren van verlies voor het eerst break-even draaien. Vorige week arriveerde een nieuwe bottelmachine uit Italië, waaraan een prijskaartje van 250.000 euro hangt. Een nieuwe manager moet orde op zaken stellen. Brouwmeester Jerôme, een medisch bioloog, houdt het volledig geautomatiseerde brouwproces aan zijn computer in de gaten. Yu wil het witbier KvB ook naar andere Aziatische landen exporteren. Voor de zwaardere 1830-reeks ruikt hij potentieel in de buurlanden.

Reisbureau

Intussen smeedt Yu plannen om België in China aan de man te brengen. De zakenman bezit ook een reisbureau, dat Chinese toeristen voor een rondreis van zeven dagen naar België haalt. Als bewijs vist Yu een derde visitekaartje uit zijn zwarte rugzak. ‘Wij hebben veel geïnvesteerd in de promotie en branding van de Belgische cultuur en in de opvoeding van de Chinese consument. Het kost ons zeer veel om Chinezen België te laten ontdekken, terwijl we hen evengoed naar hier kunnen halen en ze dan zelf hun reis laten betalen.’ Het reisbureau brengt 100 Chinese toeristen per jaar naar België. De zakenman wil dat aantal fors opkrikken. ‘Ja, ik ben eigenlijk een soort ambassadeur voor België.’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here