Bron:nieuwsbladtransport.nl

Door:TON & TEU

Nog wat nakauwend op een corona-impactstudie van mijn oud-Erasmus-collega’s over de Rotterdamse haven, deed ik onlangs boodschappen. Dat bezoek aan het filiaal van een Duitse discount-grootgrutter liet de veerkracht van supply chains in deze bijzondere tijden zien.

Het begon al bij de desinfecteergel. De fles bij de ingang bleek een Schiedams streekproduct van Koninklijke De Kuyper te zijn. Een mooie, en natuurlijk ook nobele, side-business wanneer je moeilijke tijden doormaakt als vaderlandse jeneverproducent. Hoewel de flessen volgens De Kuyper niet bedoeld waren voor verkoop aan de consument maar voor het veilig houden van supermarktmedewerkers, kwam ik ze toch online op webshops tegen. De prijs van een fles De Kuyper 80% en een fles De Kuyper Vieux ontlopen elkaar overigens niet zoveel. Belangrijker is echter de conclusie dat het dus snel gelukt is om, zonder al te veel overheidsdwang, binnen Nederland een vermoedelijk adequate handgelindustrie op te zetten.

In de bakken met weekaanbiedingen kon ik vervolgens een zakje wegwerpmondkapjes scoren. Ook beroepsmatig kon ik gelet op de omvangrijke logistieke informatie op het zakje deze aanbieding niet laten liggen.

Zo rolden op 5 mei van dit jaar de kapjes in een voorstad van het Chinese Hefei van de naaimachine richting een importeur in Woerden. Deze handelsonderneming is groot geworden met de import van scooters uit China, maar heeft de tijdsgeest juist aangevoeld. In een lokaal krantje las ik dat de importeur zich erover had verbaasd dat de plaatselijke ziekenhuizen de mondkapjes niet hadden afgenomen. Of daar een reden voor is, weet ik niet, maar gelet op het stempel van Inspector Li Lin op het pakje kon ik in ieder geval zonder angst voor aerosolen door het winkelcentrum lopen. Relevanter vond ik de conclusie dat er dankzij een dergelijk netwerk van opportunistische (maar vermoedelijk ook creatieve) lokale handelaren een behoorlijke veerkracht in supply chains zit.

Geldt dat ook voor een toekomstig, meer op kleine schaal, lokaal, betrouwbaar en flexibel produceren van goederen? Naar aanleiding van de online aanschaf van een zomerjurkje, gedaan door een medebewoonster van huize De Jong, zocht ik daar aan de keukentafel een antwoord op. Gelet op de prijs en het hippe printje is er achteloos besteld bij een onbekende ‘Chinese-met-een-Nederlandstalig-frontje’-webwinkel, die algemene voorwaarden hanteert die eerder thuishoren in de rubriek Raad & Recht in Nieuwsblad Transport.

Dankzij een uitgebreide track & trace-functie beleef ik voorlopig meer plezier aan het jurkje dan mijn vriendin. Op dit moment wordt het jurkje vanuit Shanghai naar ergens in Europa gevlogen, nadat het zomerkledingstuk eerst een week lang op 200 kilometer afstand van Shanghai in een sorteercentrum heeft liggen wachten. En dat was dan weer negen dagen na bestellen. Waarom dan niet per trein naar Europa, vroeg ik me af? Zolang transport (te?) goedkoop blijft en de bereidheid van consumenten om iets meer te betalen voor een hoop producten laag blijft, denk ik dat men zich in de deepsea containervaart voor de lange termijn over het ladingaanbod niet al te grote zorgen hoeft te maken. Maar dat het beter is als er wél wat verandert, mag duidelijk zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here