Bron:bd.nl

Door:Leon van Heel

WERKENDAM/POEDEROIJEN – ,,Eerst frites!’’ Hij heeft z’n oranje werkoveral en met z’n veiligheidshelm nog op, maar na twee maanden op zee denkt de 16-jarige Julian Duijzer niet aan douchen en omkleden. Hij heeft trek in een Hollandse hap.

Julian keerde dinsdagmiddag terug van een droomstage aan boord van de Black Marlin. Het transportschip legde bij de Maasvlakte aan met een opvallende lading: het heeft 18 nieuwe binnenvaartschepen aan boord. Ze liggen hoog opgestapeld op het dek. Met storm is dat spannend, zegt de tiener uit Poederoijen. De tocht van het Chinese Nantong naar Rotterdam duurde daardoor nog iets langer dan gepland. ,,Dan lagen we stil tot het was overgewaaid.’’

60 Dagen was Julian Duijzer van huis, hij werkte in de machinekamer, maakte schoon, deed klussen op het dek en hielp de kapitein met navigeren. Hij maakte stormen mee, zag walvissen en dolfijnen, rondde de Kaap de Goede Hoop, passeerde de evenaar. En ja, de stagiair zette ook af en toe koffie.

Hij volgt de opleiding tot maritiem officier in Rotterdam. Daar hoort een stage bij. Het vinden van die werkervaringsplekken valt niet mee, maar Julian heeft het geluk dat z’n vader technical manager is bij de scheepswerf Concordia Damen in Werkendam – het bedrijf dat de 18 binnenvaartcasco’s heeft besteld. Hij vroeg of hij mee mocht en de directeur van de werf en ook scheepsvaartbedrijf Boskalis van de Black Marlin gingen akkoord.

In goede handen

‘Wat heb ik gedaan?’, dacht moeder Ria toen haar kind helemaal naar China vloog en zich vervolgens op zee moest zien te redden. ,,Hij wilde het zelf graag en ik wist dat hij in goede handen was. En toch, zo’n schip is maar klein op zo’n grote zee. Ik vond het ook wel angstig bij tijden.’’

Julian, voor z’n leeftijd flink uit de kluiten gewassen, laat zich gewillig knuffelen door z’n moeder, oma, zusje, tante en andere familieleden die hem met een spandoek op de kade opwachten. ‘Julian, welcome home’ staat er op.

Goed verzorgde stage

Z’n vader Bert is nuchterder. Duijzer senior was al in China toen Julian naar Nantong vloog, trok een paar dagen met hem op en zag bij het afscheid op de Black Marlin dat z’n zoon in vertrouwde handen was. ,,Het was een goed verzorgde stage, een ervaring voor de toekomst.’’

Hij was nog onwetend van het Neptunusritueel dat Julian zou ondergaan. De 16-jarige vertelt trots over de doop die zeelieden krijgen als ze voor het eerst van hun leven de evenaar passeren. Hij moest door een tunnel met smurrie (‘veel olie’) klauteren en geblinddoekt lopen over een plank die buitenboord hing. ,,Pas toen ik m’n blinddoek afdeed, zag ik dat die plank helemaal niet boven de zee lag. Daarna was het groot feest met een barbecue.’’ Hij hield er een oorkonde aan over. Met een brede glimlach: ,,Ik denk dat ik dat mooiste van de hele reis vond.’’

Russen

De 16-jarige stagiair was de enige Nederlander aan boord, tussen de Letten en Russen. ,,Ik heb een beetje Russisch geleerd.’’ Maar het was ook Russisch wat de pot schafte en dus bleef hij twee maanden van patat verstoken.

Julians stage zit er op. De duizenden kilometers lange vaartocht zal niet z’n laatste zeereis zijn, zegt hij. ,,Dit was wel heel lang, maar het werk aan boord van zo’n zware ladingschip vind ik mooi. Op een containerschip is het altijd het zelfde, hier vervoer je steeds wat anders.’’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here