In juli start de bouw van het Tiangjiashan-paviljoen in China. Het conferentiecentrum is voor architectenbureau Achterbosch Zantman de aanloop naar een eigen vestiging in China.

Het is geen gewoon paviljoen. Hemel en aarde worden erdoor verbonden met elkaar, de windrichtingen zijn ingebouwd en de geschiedenis van Liyang wordt er door verteld. ‘Eco-bouwen’, zo noemt architect Hans Achterbosch het concept dat deze maand in China wordt aanbesteed op de top van de heuvel.

Conferentiecentrum

„De berg vouwt zich om het gebouw heen. Bovenop en onder het gebouw is er groen. De dieren moeten er onderlangs kunnen lopen, en de fauna groeit bovenop. Het landschap loopt over het gebouw heen.”

Het conferentieoord komt op de top van een heuvel te liggen even buiten de stad Liyang, de partnerstad van Leeuwarden. Met net zoveel inwoners als Amsterdam is het voor Chinese begrippen een kleinere stad, maar wel precies in het midden van de Gouden Driehoek met aan weerszijden Shanghai en Nanjing als wereldsteden.

In de driehoek zo groot als Nederland wonen een dikke 60 miljoen mensen. Liyang leeft van de industrie en toerisme. Aan de ene kant is er de enorme fabriek voor auto-accu’s, in het achterland in de bamboebossen buiten de stad lopen panda’s.

Toegankelijk

Het conferentiecentrum is een project van de gemeente. Het hotel, restaurant en vergaderruimtes blijven van de plaatselijke overheid. Die wil het gebouw voor toeristen toegankelijk houden. De natuur loopt letterlijk onder de overhangende partijen van het gebouw door.

Het ontwerp is voor een groot deel door Hans Achterbosch en de Chinese architect Liang Wei gemaakt. Liang Wei kwam in 2004 naar de Technische Universiteit in Delft. In 2012 werd ze medewerker bij de Leeuwarder architect, maar inmiddels is ze partner van het architectenbureau.

Liang Wei wijst op het kruisvormige vorm van het 80 meter lange en maximaal 30 meter brede gebouw: „De hoeken staan precies op de vier windrichtingen. Elke windrichting heeft zijn eigen kleur waar een seizoen aan is gekoppeld. Geel van de zomerzon op het zuiden, oranje van de herfst in het westen, blauw van de winter in het noorden en groen van de lente aan de oostkant. in het gebouw zijn de openingen gelijk aan de poorten van de oude stad.”

Led-bloemen

Maar er moest ook water door het ontwerp dat staat voor Jangtsekiang – na de Nijl en Amazone, de grootste rivier ter wereld die door het gebied meandert. „Maar om over de top van de berg een stroompje te laten lopen zou ecologisch niet verantwoord zijn. Dan moet je alles oppompen. Dus hebben we daarvan afgezien. Er komt nu een blauwe baan van led-verlichting door het gebouw heen. Buiten wuiven er led-bloemen op stelen”, vertelt Achterbosch.

„Een intelligent design system moet bijhouden of er veel of weinig licht nodig is. Trouwens dat geldt ook voor de verwarming en koeling die met de computer worden bestuurd.”

Een deel van de stroom wordt opgewekt door zonnepanelen op een naastgelegen hotelletje, de rest komt van het Chinese elektriciteitsnet. „We willen wel voorkomen dat het gebouw lichtvervuiling veroorzaakt, zoals we dat ook in Friesland kennen. We proberen dat zoveel mogelijk te dimmen naar buiten toe.’’

Het paviljoen wordt een gebouw met Canadees hardhout en ook het ceder wordt vanuit dat land ingevlogen, vertelt Achterbosch: „In China hebben ze de houttraditie overboord gegooid en wordt alleen nog gebouwd met beton en ijzer. Wij willen het hout terugbrengen, maar de kwaliteit van het lokale hout is gewoon niet goed genoeg voor duurzaam bouwen.” Liang Wei denkt dat de Chinese regering ook zuinig is geworden op de eigen bomen. De vloeren zijn van beton met hier en „de gevel wordt afgewerkt van lokaal gevonden natuursteen.

Waterrecyclingsysteem

Omdat het water een schaars goed is boven op de berg, komt er een ingenieus waterrecyclingsysteem, te bouwen door Paques in Balk. Regenwater wordt opgevangen, gebruikt water wordt met biologische filters gereinigd. De rest wordt aangevoerd vanuit de waterleiding van Liyang. Er komt geen zwembad, zelfs geen gym: „Het is bedoeld als een conferentieoord en niet voor commercieel toerisme”, aldus Liang Wei.

Ze wijst op een andere symboliek die in het gebouw is verankerd. Vroeger stonden er tempels op de top van de heuvels. Dit wordt een architectonische tempel waar de berg de aarde vormt en een grote ronde uitsparing in het hart van het gebouw een blik op de hemel mogelijk maakt, zo legt Achterbosch uit.

Als de aanbesteding deze maand rond is, start de bouw vrijwel direct. In het voorjaar van 2019 moet het gebouw er al staan: „We willen het grote theefestival hier eigenlijk al kunnen vieren”, zegt Liang Wei. Ze schat dat de bouwkosten inclusief het interieur en infrastructuur zo’n 8 tot 9 miljoen euro bedragen.

Boomhuisproject

Eerder ontwierp Achterbosch Zantman Architecten in China een project met huizen in de vorm van lotusbloemen, maar dat is nog steeds niet gerealiseerd: „We zoeken een eerste investeerder. Er is werkelijk interesse, maar het is zo nieuw dat niemand een eerste stap zet. Maar we rekenen daar wel op dat het gaat gebeuren.”

Het nabijgelegen boomhuisproject met vakantiewoningen die als hotel worden verkocht, is wel gerealiseerd: „Dat loopt heel erg goed met een bezettingsgraad van 70 procent, terwijl het dure kamers zijn voor zo’n 300 euro per nacht.”

Liang Wei schat de kansen voor Achterbosch Zantman in China groot in. Er staan grote projecten op stapel tot in Shanghai toe, zo vertelt ze. Naar verwachting zal het architectenbureau nog voor het eind van het jaar in China een eigen kantoor openen.

(Bron:lc.nl)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here